Prawidłowa recepta na leki psychotropowe22 maja 2013

Na samym początku pragnę podkreślić, że niniejsza próba pokazania najczęstszych błędów podczas wypisywania recept dla preparatów z grupy III-P i IV-P jest tylko zarysem i nie wyczerpuje wszystkich aspektów z tym związanych

A nalizując problemy związane z receptami psychotropowymi należy na początku przypomnieć akty prawne, do których trzeba zajrzeć, by móc zarówno prawidłowo wypisać, jak i zrealizować receptę na leki z grupy III-P i IV-P.

 

Do podstawowych aktów prawnych regulujących wypisywanie recept na środki psychotropowe należą:

  • Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (tekst jednolity Dz.U. 2012, poz. 124),
  • Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 11 września 2006 r. w sprawie środków odurzających, substancji psychotropowych, prekursorów kategorii 1 i preparatów zawierających te środki lub substancje (Dz.U. 2006 nr 169, poz. 1216 z późn. zm.),
  • Ustawa z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz.U. 2011 nr 277, poz. 1634, z późn. zm.),
  • Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 11 marca 2005 r. w sprawie szczegółowych uprawnień zawodowych felczera (Dz.U. 2005 nr 45 poz. 434),
  • Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 8 marca 2012 r. w sprawie recept lekarskich (Dz.U. 2012, poz. 260 z późn. zm.),
  • Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 18 października 2002 r. w sprawie wydawania z apteki produktów leczniczych i wyrobów medycznych (Dz.U. 2002, nr 183, poz. 1531).

 

Klasyfikacja substancji czynnych do poszczególnych grup substancji psychotropowych opiera się na załączniku nr 2 do ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii.

Recepta, na której wypisano refundowane leki z grupy III-P i IV-P powinna zawierać następujące dane:

  • dane osoby uprawnionej posiadającej umowę z NFZ lub dane świadczeniodawcy,
  • dane pacjenta – imię, nazwisko, adres, nr PESEL (ewentualnie nr PESEL opiekuna), wiek (dla dzieci do 18 r.ż. jeżeli nie można wieku ustalić na podstawie nr PESEL), nr PESEL lub numer paszportu lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość, numer paszportu lub innego dokumentu ze zdjęciem potwierdzającego tożsamość dla cudzoziemca nieuprawnionego,
  • identyfikator płatnika – kod oddziału NFZ lub X dla pacjentów nieposiadających dokumentu potwierdzającego ubezpieczenie lub nieuprawnionych; lub symbol instytucji (przepisy o koordynacji),
  • dane dotyczące leków – nazwa, postać, dawka, ilość [dodatkowo opisującą słownie łączną ilość substancji aktywnej],
  • sposób dawkowania,
  • odpłatność,
  • datę wystawienia recepty,
  • datę realizacji „od dnia” lub X (jeśli nie dotyczy),
  • dane osoby uprawnionej – imię, nazwisko, nr PWZ, pieczątka lekarza,
  • dodatkowo, lekarz może dopisać „cito”, „nie zamieniać”, „NZ”, „pro auctore”, „pro familiae”.

 

W przypadku recept na nierefundowane leki psychotropowe można pominąć:

  • dane dotyczące umowy z NFZ,
  • identyfikator płatnika,
  • odpłatność,
  • kod uprawnień dodatkowych,
  • numer poświadczenia lub innego dokumentu dla pacjentów korzystających z przepisów o koordynacji.

 

Osoba realizująca recepty

Osoba realizująca recepty na leki z grupy III-P i IV-P (czyli zarówno farmaceuta, jak i technik farmaceutyczny) jest zobowiązana do sprawdzenia prawidłowości wystawienia recepty. Osoba wydająca może odmówić wydania leku i zatrzymać receptę w przypadku uzasadnionego podejrzenia co do autentyczności dokumentu oraz niezwłocznie powiadomić pisemnie WIF.

 

PESEL na recepcie

PESEL wymagany jest zawsze.

 

Leki z grupy III-P i IV-P

Leki z grupy III-P i IV-P mogą być przepisywane wyłącznie na drukach recept zgodnych z rozporządzeniem. Termin realizacji recepty nie może przekroczyć 30 dni od daty jej wystawienia. Leki wydawane są w pełnych opakowaniach lub podlegają dzieleniu, tak aby ilość leku wydawanego maksymalnie zbliżyć do ilości określonej przez osobę wystawiającą receptę, jednak nie większej niż ilość określona przez osobę wystawiającą receptę.

 

Nazwy leków

Dozwolone jest używanie nazw międzynarodowych dla substancji czynnych oraz skrótów „mg” czy „ml”.

 

Ilość leków na recepcie

Na jednej recepcie można przepisać tylko jeden preparat zawierający substancje psychotropowe i nie można przepisywać innych produktów leczniczych na tej samej recepcie. Może być przepisana ilość leku niezbędna pacjentowi do maksymalnie 90-dniowego stosowania wyliczonego na podstawie określonego na recepcie sposobu dawkowania. Na recepcie musi być podana słownie ilość substancji czynnej. Niepoprawne jest podanie słowne ilości tabletek, gdyż przepisy mówią, iż: „Recepta wystawiona na preparaty zawierające … substancje psychotropowe zawiera … również ilość … substancji psychotropowej wyrażoną dodatkowo słownie”.

 

Dawkowanie i droga podania

Dawkowanie musi być podane na recepcie w sposób szczegółowy, nawet jeśli lekarz przepisuje jedno najmniejsze, zarejestrowane opakowanie preparatu i nie musi być wyrażone słownie. Wymagane jest podanie drogi podania (ampułki). W przypadku świadomego przekroczenia dawki dobowej, konieczne jest zaznaczenie wykrzyknikiem potwierdzone pieczątką i podpisem lekarza.

 

Odpłatność

W większości leki zawierające substancje z grup III-P i IV-P mają odpłatność 100%. W przypadku, gdy zdiagnozowana jednostka chorobowa uprawnia lekarza do wystawienia recepty z inną odpłatnością lub pacjent posiada uprawnienia np. IB, recepta jest realizowana zgodnie z zasadami podanymi w rozporządzeniu.

 

Kody kreskowe

Od 1 stycznia 2013 r. na recepcie w postaci kodu muszą znajdować się: numer identyfikacyjny, nr PWZ oraz REGON świadczeniodawcy lub osoby uprawnionej. W przypadku recept, na których przepisano leki zawierające substancje psychotropowe z grup III-P i IV-P, recepta musi odpowiadać wzorowi określonemu w załączniku nr 6 do rozporządzenia (Dz.U. 2012 poz. 260) pomimo faktu, że przepisano wyłącznie leki niepodlegające refundacji.

 

Zakwestionowane recepty

Inspektorzy WIF podkreślają konieczność obecności na receptach na preparaty z grupy III-P i IV-P ilości substancji czynnej napisanej słownie. Słowne podanie ilości tabletek jest nieprawidłowe wówczas recepta uznawana jest za nieprawidłową i należy poprosić lekarza o dokonanie korekty na recepcie. Jest to szczególnie ważne w przypadku recept podlegających refundacji, gdyż zostaną zakwestionowane.

W sytuacji gdy mamy przepisane dwa leki na recepcie, w tym jeden na lek z grupy III-P lub IV-P, nie wolno nam jej zrealizować, gdyż jest to złamanie obowiązujących przepisów. Najlepszym rozwiązaniem jest prośba o poprawę takiej recepty.

 

Uwaga! Przykładowa recepta na nierefundowany lek psychotropowy z grupy IV-P

prawidlowa-recepta-na-leki-psychotropowe

 

Prześlij dalej